Ben. amigo, é o que hai: un traballo de formiguiñas, aos poucos, de fondo. Eu aínda comprobei que abriron un correo que mandei coa Unidade das Letras Galegas hai un par de días… e iso que ten un par de semanas. Pero ti sabes que o traballo paga a pena, que nós persoalmente medramos e que o alumnado pode ir abrindo os ollos. E a túa/nosa/de tod@s batallas coas TIC é parecida a outras batallas semellantes no ensino. Da miña parte, parabéns.
E claro que paga a pena este traballo que estamos a facer. Síntoo por quen teña que aprender no futuro, penso que bastante próximo, a traballar coas TIC e non o estea a facer dende xa e pouco a pouco. Tamén o sinto, e principalmente, polo alumnado de hoxe que non pode aproveitar algo que xa existe. Seguramente a administración podería impulsar todo isto, pero coido que cada profesor/a antes ou despois terá que esforzarse moito para poder estar á altura das necesidades educativas. Aínda ti e mais eu, co que temos xa traballado, estamos lonxe dos obxectivos. Pero estamos no camiño e a paisaxe é fermosa. Grazas polos folgos, amigo Román.
Febreiro 29, 2008 en 8:05 pm
Ben. amigo, é o que hai: un traballo de formiguiñas, aos poucos, de fondo. Eu aínda comprobei que abriron un correo que mandei coa Unidade das Letras Galegas hai un par de días… e iso que ten un par de semanas. Pero ti sabes que o traballo paga a pena, que nós persoalmente medramos e que o alumnado pode ir abrindo os ollos. E a túa/nosa/de tod@s batallas coas TIC é parecida a outras batallas semellantes no ensino. Da miña parte, parabéns.
Febreiro 29, 2008 en 8:32 pm
E claro que paga a pena este traballo que estamos a facer. Síntoo por quen teña que aprender no futuro, penso que bastante próximo, a traballar coas TIC e non o estea a facer dende xa e pouco a pouco. Tamén o sinto, e principalmente, polo alumnado de hoxe que non pode aproveitar algo que xa existe. Seguramente a administración podería impulsar todo isto, pero coido que cada profesor/a antes ou despois terá que esforzarse moito para poder estar á altura das necesidades educativas. Aínda ti e mais eu, co que temos xa traballado, estamos lonxe dos obxectivos. Pero estamos no camiño e a paisaxe é fermosa. Grazas polos folgos, amigo Román.